مرتضی کاخی گفت: در میان نسل شاعران بعد از انقلاب «قیصر امینپور» برجستهترین شاعرست و هر چه بیشتر شعرهایش را میخوانم عقیدهام راسختر میشود.
به گزارش خبرنگار ادبی فارس، یادبود دیگری برای قیصر امینپور چهارشنبه شب و با همت سایت ادبی «نانوشته» در تالار بتهوون خانه هنرمندان برگزار شد.
«مرتضی کاخی» پژوهشگر ادبیات کلاسیک و معاصر ایران، در این نشست گفت: روزی که قیصر فوت کرد من سحرگاه به سفر میرفتم و اطلاعی نداشتم. هنگامی که برگشتم تلفن کردم به شفیعی کدکنی که ببینم در این چند روز چه گذشته است و واقعا حالتی رفت که محراب به فریاد میرفت.
وی افزود: شفیعی کدکنی به من میگفت مطابق همه سهشنبهها صبح زود به دانشگاه تهران رفتم و دیدم سر کلاس طوفانی است و فقط بیحال و بیهوش افتادم.
مرتضی کاخی راجع به سهشنبهها شعر قیصر امینپور را خواند و افزود: من این جلسه را مناسب نمیدانم که درباره سبک شعری امینپور صحبت کنم. در این مدت استنباط کردم که هر جمعیتی خودش را بیشتر به قیصر نزدیک میکند و میخواهد آبروی خود را از قیصر بیشتر کند. شفیعی کدکنی میگفت در تمام سالهای تدریس من هرگز این همه آشفتگی را برای هیچکس مشاهده نکردم و خودم نیز همینطور.
وی تصریح کرد: اگر قیصر خودش زنده بود و این حالت را میدید قطعا خیلی خوشحال میشد که اینقدر همهجانبه از او حمایت میشود.
کاخی درباره ویژگیهای شخصیتی قیصر عنوان کرد: من کمتر کسی را با این سادگی دل و غنای دانش دیدهام؛ پر از طنز بود، نگاهش به آفاق و انفس در قلمرو جغرافیاییاش پر از طنز بود، شجاعت خاصی داشت و علیرغم بیماری عشق عجیبی به زندگی داشت.
وی اضافه کرد: شعری از قیصر را به یاد ندارم که در آن اتفاقی نیفتاده باشد. او فکر میکرد که خواننده در غنیمت شعری، شعر را کشف میکند و تنها یک مصرف کننده نیست. این نوعی آشنایی با شعر در خواننده ایجاد میکند که همیشه میخواهد شعر را بخواند.
کاخی با بیان اینکه امینپور از کسانی است که با زبان و شعر کهن و مدرن و بخصوص شعر نیمایی آشناست، اظهار کرد: او از چهرههایی است که ماندگار خواهد شد. در آخرین جلسه هم که درباره شعر قیصر صحبت میکردم گفتم که در میان نسل شاعران بعد از انقلاب قیصر امینپور برجستهترین شاعری است که وجود داشت و هر چه بیشتر شعرهایش را میخوانم عقیدهام راسختر میشود.
«مصطفی رحماندوست» شاعر و نویسنده کودک و نوجوان نیز با بیان اینکه در این چند روز پس از مرگ قیصر در هیچ محفلی حرف نزدم و با هیچجا هم مصاحبهای نکردم گفت: کم داریم کسانی را که هم اهل فن، هنرشان را قبول داشته باشد و هم توده مردم. حافظ و مولوی از این دسته اند. این رازی است که هنرمندان دوست دارند کشف کنند و من هم دوست دارم، اگر هنرمند باشم.
وی ادامه داد: قیصر یکی از این افراد است که این راز را کشف کرده است. او در هر حیطهای که وارد میشد بینقص کار میکرد و در عرصه شعر نوجوان هم این طور بود. شعر کودکانه قیصر خیلی عمیق به ریشههای معصومانه و فطرت نزدیک میشد.
رحماندوست تصریح کرد: راز چنین چیزی این بود که در آثاری که قیصر را شاعر ملی ما کرد و همچنین در آثاری که از او شاعر کودک و نوجوان ساخت اندیشهای در پس ذهن وجود داشت که هم در نظر اهل فن و هم مردم مقبول میافتاد.
«غزل تاجبخش» شاعر نیز گفت: خیلی وقتها میگویند چرا دیگر سعدی و مولانا و حافظ نداریم و ما چرا قیصر را از این ردهبندی جدا میکنیم.
وی درباره ویژگیهای شخصیتی امینپور اظهار داشت: قیصر با دستهبندیها و تعارفات و تکلفات بیگانه بود او مدتها بود که از علایق دنیوی بریده بود.
تاجبخش خاطرنشان کرد: اگر کسانی نتوانستند در مراسم او حضور پیدا کنند، شاگردانش با شور در مراسمش شرکت کردند و اینها ادامهدهنده راه او هستند.
«مصطفی بیدج» مترجم آثار قیصر امینپور به زبان عربی خاطرهای از آخرین دیدارش با این شاعر در کنگره شعر جوان برای حاضران تعریف کرد و به مشکلات زبانی موجود در ترجمه آثار وی پرداخت.
در ابتدای این نشست «نفیسه علوی نسب» روزشمار زندگی قیصر امینپور را قرائت کرد.
«علیرضا بهنام» شاعر و مترجم نیز درباره جنبه شعری آثار امینپور سخن گفت و افزود: قیصر از جمله شاعرانی است که این اقبال را داشت هم در زمان حیاتش و هم پس از مرگ مورد توجه قرار بگیرد.
همچنین «خسرو احتشامی» شعری به شرح زیر برای این مراسم ارسال کرده بود:
«نه نه چه ناباورانه
او قول پرستوست
رفتهای گل آفتابگردان بچینی
در تنفس صبح
نامت را صرف میکنم
تو نهاد همیشه ما بودی
دستور زبان عشق
گزاره مرگ ندارد»
در این نشست «رضا سیدحسینی» و «آیه امینپور» دختر قیصر نیز حضور داشتند.
