همایش یکروزه سنت و نوآوری با تجلیل از مقام ادبی و پژوهشی قیصر امین‌پور دیروز در دانشگاه «جواهر لعل نهرو» دهلی‌نو برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری فارس، این مراسم به همت مرکز تحقیقات فارسی رایزنی فرهنگی ایران در دهلی‌نو و با همکاری بخش فارسی دانشگاه جواهر لعل نهرو برگزار شد.
در این همایش ادبی جمع کثیری از دانشجویان و استادان دانشگاه های مختلف دهلی به همراه تنی چند از شاعران و منتقدان ایرانی حضور داشتند.

در آغاز این مراسم امیر حسن عابدی از بزرگترین استادان زبان فارسی هند که در دوره دکتری خود را 50 سال پیش از این در ایران و دانشگاه تهران گذرانده بود و بارها با شاعرانی چون نیما و شهریار و ...دیدار و خاطرات فراوانی از آنها داشته است گفت این اولین بار است که در یک دانشگاه تعداد 114 کتاب شعر و داستان به دانشگاه تقدیم می گردد و این تلاش بی شائبه بی نظیر است و اظهار امیدواری کرد که این حرکت استمرار داشته باشد..

یکی دیگر ازاستادان و شاعران هند به نام عراق رضا زیدی نیز با اشاره به حضور 500 دانشجوی زبان و ادبیات فارسی در یکی از شهرهای کشمیر خواستار ارسال کتاب های زبان فارسی و ادبیات معاصر برای آنها شد.

اختر مهدی رییس دپارتمان زبان فارسی دانشگاه نیز ضمن اهدای دسته گل به شاعران میهمان خطاب به دانشجویان اظهار داشت : شما آینده سازان زبان و ادبیات فارسی در این کشورید و امیدواریم بتوانید راه گذشتگان را که میراث فرهنگی گرانبهایی برایمان به یادگار گذاشته اند ادامه دهید. امروز از استاد و شاعر و انسان بزرگی در دانشگاه ما تجلیل می شود که یک معلم اخلاق و یک نوآور در شعر و نقد و پژوهش بود. از دیدگاه ایشان هر نوآوری یی باید در سنت بالیده باشد و هر سنتی وقتی ماندگار می شود که با نوآوری توام و همراه باشد.الحمد الله امروز در این جا استادان بزرگ حاضرند و در حضور رییس دانشکده ادبیات ما 114 کتاب شعر و داستان ایرانی را برای استفاده دانشجویانمان از مرکز تحقیقات فارسی دریافت می کنیم.

اخلاق آهن مجری برنامه از علی رضا قزوه مدیر مرکز تحقیقات فارسی دهلی نو دعوت کرد تا در خصوص نوآوری و سنت از دیدگاه قیصر امین پور صحبت کند . وی در خصوص دیدگاه های دکتر سید حسن حسینی و قیصر امین پور در خصوص سنت و نوآوری گفت این هر دو شاعر در خصوص سنت و نوآوری دیدگاه های نزدیکی دارند و کتاب براده های حسینی جرقه های درخشانی ست که بسیاری از موضوعات نقد ادبی را در قالب تمثیل و به شکلی موجز بیان می کند. به عنوان مثال حسینی در مورد سنت و مدرنیسم از تمثیل آینه عقب در ماشین استفاده می کند و می گوید در رانندگی فقط به جلو خیره شدن یا فقط در آینه عقب نگاه کردن سبب تصادف می شود بهترین شیوه نگاه به جلو و نیم نگاهی به عقب است. قیصر هم همین حرف را میزند اما به شکل تفضیلی و با ذکر مثال های متنوع و دقیق ، نوگرایی را به سه دسته نوگرایی بی ریشه و نوگرایی مشروط و نوگرایی متعادل تقسیم می کند.وی در ادامه با خواندن بیتی از قیصر و بیتی از بیدل نوآوری را محصول زمان ندانست و به لایه های درونی شعر بیدل و قیصر اشاره کرد و این دو شاعر را نوآوران عصر خود و اعصار همیشه دانست.

در ادامه سید عبدالحمید ضیایی مسئول خانه فرهنگ دهلی نو نیز ضمن بیان دیدگاه های شاعران نوآور و فیلسوفان به نقش ارزنده دکتر قیصر امین پور و کتاب سنت و نوآوری وی اشاره کرد و قیصر را یکی از خلاق ترین شاعران و منتقدان دانست که نوآوری های وی بر مبنای تلاش و زحمت و خلاقیت های فردی وی و غور و جستجوهای وی در متون کهن و نو به دست آمده است. وی در ادامه ضمن استناد به گفتار یکی از فیلسوفان بزرگ غرب که گفته بود فلاسفه آمده اند تا جهان را تفسیر کنند ولی هنرمندان با آثار و خلاقیت شان جهان را تغییر می دهند هر نوع تغییر جهان را به نوآوری تعبیر کرد و در این راستا نیما را بزرگترین نوآور شعر معاصر دانست.

حسین اسرافیلی شاعر معاصر نیز ضمن برشمردن خصوصیات و یژگی های شخصیتی و اخلاقی امین پور شعر او را آیینه تمام نمای زندگی او و زندگی او را آیینه تمام نمای شعر امین پور دانست. از نظر اسرافیلی امین پور به جز حضور تاثیرگذار در شعر سه دهه گذشته دارای منش ، روش و شخصیتی پرجاذبه بود و همواره در کنار شاگردان و دانشجویان خود نه به عنوان استاد بلکه به عنوان یک دوست و غمخوارحضور داشت . در ادامه اسرافیلی ضمن گرامیداشت یاد و خاطره دکتر سید حسن حسینی دو قطعه شعر را به این دو شاعر تقدیم کرد.

پرویز بیگی حبیب آبادی نیز شاعر دیگری بود که ضمن تشکر و سپاس از دانشکده ادبیات دانشگاه جواهر لعل نهرو اشاره به حضور پر رنگ دانشجویان و استادان در این جلسه داشت و گفت: قیصر به گفته خودش در شعری که به امام تقدیم کرده بود خلاصه خوبی ها بود و من در این سی سالی که از نزدیک او را می شناختم جز صداقت و زلالی از او ندیدم. وی سپس به زنده یاد مهرداد اوستا اشاره کرد که ریاست جلسات شهر حوزه هنری را در نخستین سال های انقلاب بر عهده داشت و چند شعر خود را به قبصر امین پور ، زنده یاد استاد اوستا تقدیم کرد.و در پایان با اشاره به بالندگی شعر مقاومت در سه دهه گذشته چند شعر خود را در این زمینه نیز برای مشتاقان خواند.

مصطفی علی پور ضمن نقد و تحلیل اندیشه های قیصر امین پور در باره سنت و نوآوری آن دسته از نوآوری ها را اصیل دانست که بر پایه سنت ها و اندیشه های خلاق گذشته استوار باشد و از قول قیصر امین پور گفت که هر نوع مدرن بودن الزاما به معنای امروزی بودن نیست و چون هر نوع نوآوری به هر حال به سنت بدل می شود و هر سنت ادبی در روزگار خود یک نوآوری بوده است بنا بر این در تقابل هم قرار دادن سنت و نوآوری خطای بزرگ و غیر منطقی ست.

وی ضمن برشمردن ویژگی های شعری قیصر امین پور او را یکی از وفادارترین شاعران به سنت های ادبی نیما در سال های پس از انقلاب دانست.

علی پور، استفاده از امکانات زبان گفتار – به ویژه در لحن و نوع بیان - را یکی دیگر از شگردهای زبانی قیصر دانست و راز مردمی شدن و ماندگاری و رفتن به میان لابه های مردم عادی جامعه را همین موضوع می داند.

در پایان 114 کتاب ادبیات معاصر ایران اهدایی معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در اختیار استادان و دانشجویان قرار گرفت و مدیر مرکز تحقیقات یادآور شد که بزودی یک شماره ویژه از مجله قند پارسی – نشریه تخصصی مرکز تحقیقات فارسی دهلی نو – به ادبیات معاصر ایران و نقد استادان هندی بر آثار ادیبان ایرانی و نمونه هایی از آثار ادبی ادیبان دو کشور اختصاص خواهد یافت.