ضیاء موحد معتقد است: مخاطب با شعر قیصر امین‌پور به‌راحتی ارتباط برقرار می‌کند.

این شاعر و پژوهشگر فلسفه در گفت‌وگو با ایسنا درباره‌ی قیصر امین‌پور گفت: اولین‌باری که امین‌پور را دیدم، وقتی بود که در انجمن حکمت و فلسفه تز خود را می‌گذراند. برخورد اول با او بسیار مطبوع و مقبول به‌نظرم آمد. دو سه بار دیگری هم که دیدمش، همان‌گونه صمیمی و گرم بود. تا این‌که تزش را منتشر کرد و از من خواسته شد در جلسه‌ی‌ دفاع پایان‌نامه‌ی او که درباره‌ی شعر معاصر از مشروطه تا نیما بود، شرکت کنم. با کمال میل پذیرفتم. از درک عمیقی که از شعر نیما کرده و تفاوتش را با شعر شاعران مشروطه بیان کرده بود، لذت بردم. در آن جلسه تمجیدهایی از این پایان‌نامه داشتم.

موحد در ادامه درباره‌ی شعر امین‌پور اظهار کرد: نمی‌توان گفت شعر امین‌پور شعر سمبولیستی است، یا نمی‌توان گفت در شعر او چندلایگی و ابهام شاعرانه وجود دارد؛ درواقع شاعری است که بین شعر قدیم و جدید در نوسان است.

او همچنین تأکید کرد: در آثار امین‌پور از جمله در دفتر آخرش، مضمون‌پردازی بسیار روشن است؛ بدین معنا که امین‌پور یک مضمون را در ذهن داشته و آن را به شعر درمی‌آورد. او مثل هر شاعر دیگری شعرهای ناب هم دارد؛ اما شعرهای نابش به نسبت شعرهای مضمونی‌اش کم‌ترند.

موحد در پایان خاطرنشان کرد: قیصر شاعری بود که به کار خود علاقه‌مند بود و متأسفانه در سنی که به‌سمت پختگی می‌رفت تا آثار والاتری را خلق کند، از دست رفت. خدایش بیامرزد