سیدعباس سجادی، اعتماد ملی:
وقتی کارنامه شعر انقلاب را ورق میزنیم، به نامهای بزرگی برمیخوریم که نام دکتر قیصر امینپور چشمنوازی میکند. قیصر به واسطه شخصیت والای شعری و اخلاقیاش از دیگران چشمنوازتر و تاثیرگذارتر است. به راستی قیصر امینپور در هر نوع ادبی که قدم گذاشته است در آن نوع به اوج رسیده و قیصری کرده است.
دو بیتیهای قیصر امینپور و همفکرانش پنجرههای جدیدی به سوی دو بیتیسرایی باز کردند. وقتی غزل گفت، مهر خود را به یادگار گذاشت؛ وقتی در شعر نیمایی پا گذاشت؛ ردپایش نمایان است و خصوصا این اواخر وقتی وارد تصنیفسرایی شد، با آنکه دیر آمده این راه بود اما زود به مقصد رسید.
شاید در کارنامه ادبی قیصر کمتر از 15 ترانه و تصنیف موجود باشد اما همه آنها زیبا، دلنشین، تاثیرگذار و در اوج است.
نیلوفرانههای قیصر امینپور در ستونهای ذهن هر مخاطبی پیچیدهاست و او را در خلوت و جلوت رها نمیکند. ملودی زیبای استادعباس خوشدل، تنظیم هنرمندانه استاد فریدون شهبازیان، صدای جادویی علیرضا افتخاری و کلام سحرانگیز قیصر امینپور مجموعهای است که بر جان و دل هر شنوندهای آتش میزند.
وقتی واژگان سخته و سنجیده تصانیف زیبای قیصر را مرور میکنیم، میبینیم که واج آراییها، موسیقی دلنشینی را بر گوش جان و جسم شنونده منتقل میکند و حتی بدون ملودی هم سرشار از موسیقی است، چون شما با ملودیهای زیبای نیلوفرانه آشنایید، با این واژگانی که تکرار میشود میتوانید زیبایی کار را مجسم کنید.
بخشی از شعر اوست: <بیتو برگی زردم/ به هوای تو میگردم/ که مگر بیفتم در پایت/ ای نوای نایم/ به هوای تو میآیم/ که مگر نفس کنم تازه در هوایت.>
انتخاب هجاهای کشیده برای این ملودیهای کششی، بسیار هنرمندانه و عالمانه است و انتخاب موضوع برگریزان با آن رقص برگها هنگام پاییز برای ملودی کششی و پیچشی بسیار دقیق، ظریف و دلانگیز است و ضمن اینکه کاری است عالمانه، سرشار از حسآمیزی و تصویر است اما متاسفانه پاییز این شاعر بهاری، مجال بیشتری نداد تا جانهای آگاه از وجود این گنجینه ارجمند و ارزشمند بهرهمند شوند و به تعبیر خود او ناگهان چقدر زود دیر شد. یادش گرامی و آثارش ماندگار.
